stona główna

linki

 

 


FSO

Syrena Sport

Syrena 110

Warszawa 210

PF 125p gtj

PF 125p coupe

PF 1100p coupe

Ogar

Wars 1300

Rajdowe Fiaty

Rajdowe Polonezy

Inne

FSM

PF 126p Bombel

PF 126p Kombi

PF 126p Diesel

Beskid 106

Inne

INNE ZAKŁADY

Meduza

Smyk


Inne konstrukcje z FSO:

Syreny

Syrena Beta - druga odrzucona wersja prototypu

 

      

Warszawa z ujemnym kątem tylnej szyby i nowym "grillem" (kliknij na foto)

 

 

Syrena "Laminat" z nadwoziem z tworzyw sztucznych

 

Syrena kombi

___________________________________________________________

 

Żerańskie "Jamniki" - PF 125p i Polonez

 

    

 

 

Kliknij na zdjęcie, by powiększyć.

 

___________________________________________________________

 

Oberek

     

Konstruktor, Bogdan Wozowicz wzorował się na najlepszych rozwiązaniach samochodów rajdowych grupy B - Peugeota Turbo T 16, Lancii Delty S4 czy Lancii Stratos. W efekcie powstał samochód dwumiejscowy i niewiele w nim miejsca na bagaż. Jest więc samochód przeznaczony dla prawdziwego entuzjasty sportów samochodowych.
Oberek mógł być napędzany wieloma różnymi jednostkami napędowymi, także pochodzącymi z FSO 1500 czy Poloneza. Kierowcy którzy prowadzili Oberka, podkreślali łatwość i bezpieczeństwo prowadzenia auta. Sam Bogdan Wozowicz, jeden z najlepszych kiedyś kierowców w kraju, przyznał że dotychczas nie miał jeszcze odwagi wykorzystać wszystkich możliwości swojej konstrukcji.
Oberek  ważył 870 kg, był krótszy od Poloneza lecz miał minimalnie większy rozstaw osi i kół. Środkowa część nadwozia i drzwi pochodziła od Poloneza, pozostałe elementy były konstrukcji i budowy Bogdana. Przednie zawieszenie - typu Mac Pherson pochodziło z Forda Escorta, co zmusiło konstruktora do zaprojektowania i wykonania nowych podłużnic. Błotniki i pokrywa bagażnika są modyfikacjami seryjnych elementów Poloneza. Około 30 cm za środkowym słupkiem nadwozia kończyło się seryjne, metalowe nadwozie Poloneza, a zaczynała konstrukcja rurowa, integralnie związana z rurowymi wzmocnieniami kabiny, wymaganymi w sporcie wyczynowym. W miejscu, gdzie w zwykłym Polonezie były tylne siedzenia, mieści się zespół napędowy Lancii. Z tego samochodu pochodzą też elementy wykorzystane w budowie tylnego zawieszenia (także typu MacPherson).
Tylna część nadwozia to jedna odchylana na zawiasach, pokrywa z tworzywa sztucznego. Samochód ten jednak, ze względu na brak homologacji sportowej nie mógł uczestniczyć w zawodach sportowych, służył jedynie swojemu konstruktorowi. Nie wiadomo czy nie powstały kolejne wersje, gdyż w Bogdan Wozowicz miał już w momencie wykańczania Oberka pomysł na kolejne samochody.

 

 

I kilka słów o Polonezie

Dzięki wysiłkom żerańskich inżynierów i konstruktorów nowy samochód od początku spełniał wszystkie wymagania jakościowe nie tylko według polskich norm, lecz także Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ oraz Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej. Pracowali oni nieustannie nad kolejnymi modernizacjami Poloneza, zarówno w wersji podstawowej, jak i pochodnych. Z roku na rok Polonez stawał się coraz bardziej popularny i jego udział w wielkości produkcji FSO wzrastał. W 1985 r. jego produkcja po raz pierwszy przewyższyła wielkość produkcji Polskiego Fiata 125p, który nadal cieszył się powodzeniem na bardzo skromnym, opartym na talonach i przedpłatach, polskim rynku samochodowym. W roku 1987 kolejna modernizacja nadwozia (m.in. nowy przód i klapa bagażnika, okienko w tylnym słupku). 1991r - model CARO. 1992r - wprowadzenie wtrysku jednopunktowego i katalizatorów 1993r - m.in.: zwiększenie rozstawu kół o 60 mm, nowa deska rozdz. z okrągłymi zegarami, nowe podszybie, wycieraczki, regulacja reflektorów. Wprowadzenie do produkcji modelu 1,4 Mpi (silnik Rover), 1996r - Polonez ATU (sedan), 1997r - modele CARO Plus i ATU Plus, wtrysk wielopunktowy. Koniec eksportu Poloneza (Holandia). Z nowoczesnej taśmy montaż.  Daewoo-FSO zjeżdża pierwszy  Lanos 1.5 S 4d. 1999r - model kombi. 2002r - zakończenie produkcji Poloneza. Tradycje sportowe FSO kontynuuje przez kilka sezonów Lanos (Puchar Lanosa)

Powojenna rzeczywistość motocyklowa

W roku 1955 rozpoczęto produkcję w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku. Początek to 3000 szt motocykli WFM 125 MO6, następnie produkcja własnej  konstrukcji MO6-Z będącej modernizacją WFM-ki. W 1957 roku Kieleckie Zakłady Wyrobów Metalowych rozpoczęły produkcję modelu SHL 150 MO6-U. W 1961 r. z taśmy montażowej zeszła nowa, większa SHL 175-M11. Motocykl ten był montowany również w Indiach. Dalej...

projekt: Szablonownia

Autor strony: Jerzy Pawłowski - 2005